พุดดิ้งเลือด (Blood Pudding หรือ Black Pudding) ไม่ใช่ขนมหวานอย่างที่หลายคนคุ้นเคย แต่เป็น อาหารคาวประเภทไส้กรอกเลือด (Blood Sausage) ที่นิยมรับประทานกันอย่างแพร่หลายในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ และประเทศแถบยุโรป
.
หลายคนได้ยินชื่อ “พุดดิ้ง” แล้วอาจจะนึกถึงขนมหวานเนื้อนุ่มดึ๋ง แต่ถ้าย้อนกลับไปในยุโรปยุคกลาง คำว่า Pudding (มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ Boudin ที่แปลว่าไส้กรอก) ไม่ใช่ขนมหวานเลยสักนิด
.
ยุคนั้นคำว่าพุดดิ้งหมายถึง “อาหารคาว” ที่เกิดจากภูมิปัญญาในการถนอมอาหาร โดยนำส่วนผสมหลักๆ อย่าง เลือดสัตว์ (ส่วนใหญ่ใช้เลือดหมูหรือเลือดวัว) ผสมกับมันหมู แป้งไรย์ (Rye flour) น้ำตาลหรือไซรัป เบียร์หรือนม และเครื่องเทศอย่างกานพลูหรือออลสไปซ์ มาบรรจุลงในถุงกระเพาะหรือไส้สัตว์แล้วนำไปต้ม/นึ่ง ซึ่งไส้กรอกเลือดของสวีเดนก็คือหนึ่งในวิวัฒนาการยุคแรกเริ่มที่สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
.
จนกระทั่งในศตวรรษที่ 18–19 เมื่อ “น้ำตาล” เริ่มแพร่หลายและมีราคาถูกลง พุดดิ้งถึงค่อยๆ กลายพันธุ์จากเมนูห่อไส้สัตว์รสคาว มาเป็นขนมนึ่งและขนมหวานเนื้อนุ่มอย่างที่เราคุ้นเคยกันในวันนี้.

เขานิยมกินกันยังไง และกินที่ไหน?
นิยมกินแถบไหน: เมนูนี้แพร่หลายและนิยมมากใน ประเทศแถบนอร์ดิก/สแกนดิเนเวีย (โดยเฉพาะสวีเดนและฟินแลนด์) รวมถึงใน สหราชอาณาจักร (อังกฤษ, สกอตแลนด์, ไอร์แลนด์) ที่เรียกว่า Black Pudding
.
นิยมกินมื้อไหนในสวีเดนมักนำมาหั่นเป็นแผ่น ทอดในเนยจนกรอบนอกนุ่มใน นิยมกินเป็น มื้อกลางวันหรือมื้อเย็นประจำวัน โดยเสิร์ฟคู่กับ แยมลิงกอนเบอร์รี่ (Lingonberry jam) และเบคอนทอดกรอบ ส่วนในอังกฤษก็นิยมจัดอยู่ในชุด Full English Breakfast มื้อเช้าสุดคลาสสิกด้วยเช่นกัน
.
เห็นหน้าตาชวนอี๋ คาวเลือดตึ้บแบบนี้ แต่ชาวสวีเดนและยุโรปเขากินกันเป็นเรื่องปกติมากใครเป็นสายท้าทายความกล้า ลองเปิดใจดูสักคำ แล้วจะรู้ว่าตำนานความอร่อยยุคกลางรสชาติเป็นยังไง
